ŞİİRLER

GİTME EY YOLCU
Gitme ey yolcu,beraber oturup ağlayalım,
Elemim bir yürekten karı degil,paylaşalım!
Ne yapıp yesimi kahreyliyeyim,bilmemki?
Öyle dehşetli muhitimde dönen matemki
Ah!karşımda vatan namına bir kabristan
Yatıyor şimdi…Nasıl yerlere geçmezki insan?
Şu mezarlarki uzanmış gidiyor,ey yolcu?
Nereden başladı yükselmeye ,bak,nerde ucu!
Bu ne hicranı müebbed,bu ne husranı mübin
Ezilir ruhu sema,parçalanır kalbi zemin!
Azıcık kurcala toprakları,seyret ne çıkar;
Dipçik altında ezilmiş,paralanmış kafalar!
Bereden rengi hüviyetleri uçmuş gözler!
Kimbilir hangi şenaatle oyulmuş gözler!
Medeniyet denilen vahşete lanetler eder,
Nice yekpare kesilmiş de sırıtmış dişler!
Süngülenmiş,kanı donmuş,nice binlerle beden!
Nice başlar,nice kollarki cüda cisminden!
Beşiginden alınan parçalanan mahlukat!
Sonra namusuna kurban edilen bunca hayat!
Bembeyaz saçları katranlara batmış dedeler!
Göğsü baltayla kırılmış memesiz valideler!
Teki binlerce kesik gövdeye ait kümeler
Saç,kulak,el,çene parmak …Bütün enkazı beşer
Bakalım,yavrusu uğrarmı deyip karnından,
Canavarlar gibi şişlenmiş nice can!
İşte bunlar o felaketzedelerki ,düşün!
Kurumuş ot gibi doğrandı bıçaklarla bütün!
Müslümanlıkları biçarelerin böyle büyük
Bir cinayetki cezalar ona nisbeten küçük!

Ey!bu toprakta birer naşı perişan bırakıp
Yükselen mevkibi ervah!Sakın arza bakıp
Sanmayın şevki şehadetle çoşan bir kan var…
Bizde leşten daha hissiz,daha kokmuş can var
Bakmayın,hem tükürün çehreyi murdarımıza!
Tükürün:belki biraz duygu gelir arımıza!
Tükürün cebhei lakaydına Şarkın,tükürün!
Kuşkulansın görelim,gayreti halkın,tükürün!
Tükürün milleti alçakça  vuran darbelere!
Tükürün onlara alkış tutan kahpelere!
Tükürün Ehli salibin o hayasız yüzüne!
Tükürün onların asla güvenilmez sözüne!
Medeniyet denilen maskara mahluku görün:
TÜKÜRÜN MASKELİ VİCDANINA ASRIN,TÜKÜRÜN!!!!!!!!

MEHMET AKİF ERSOY