ŞİİRLER

KARDEŞİME

O kadar yandı mı bağrın ey çocuk?
Ecelin sunduğu şarabı içtim.
Sırayı, saygıyı unuttun çabuk,
Sebep ne, ağandan ileri geçtin?
Yirmi üç baharı kavuşturan ateş,
Güllerin kalbini dağlasa  çok mu?
Bir damla şebnem’e susadı güneş,
Sümbüller sararsa hakları yok mu?
Yurduna son damla kanını verdin,
Ah cömert kardeşim sana pek yazık!
El fitre verdi de, sen canın verdin,
Ne acı bir ramazan bayramı yaptık!
Yad eller dağıttı halka gül soyu,
Yok sana göz yaşı dökecek anan.
Kardeşim üzülme, müsterih uyu,
Ne mutlu gülüyor sevgili vatan.
Bir çile ipekten yumuşak sinen,
Serhatti tuttu bak Balkanlar gibi
Kaşından daha çok bıyığın yokken,
Dövüştün yeleli arslanlar gibi!
Ne beyaz bir mermer, ne biraz yaldız,
Nerede yaptığın o altın destan?
Sürekli alkıştan utanan atsız,
Koca şeyhnamene konmamış imzan.
Ne kadar aradım senin kabrini,
Yok diye boynunu büktü her çiçek.
Yanıldım kardeşim, bağışla beni,
Mekanın semaya nakletti, gerçek!...
 

İDRİS SABİH